27/9/2008 · Kategori: Aşka Dair

hani vurmazlardı güvercinleri...

yitik medeniyetlerde ne arar güvercin
kanadında üç karanfil yarası
terkisinde gücü kalemin
çırpıntısı ne arar

kabus bir yerlerde mezada çıkar da
gizlice
en soğuk ve en bilinmezin eliyle
hep kör bakar sokağın çıkmaz yanı

bugüne acılar geçer dünden
bir lahza bile dinmeden korkular
usulca yaşlanmış çağa sızar cehalet dumanı
(zulme tutsaklığı yazar karanlık)

tanımaz mıyım o kalabalık sessizliği
tınısında sonsuz bilgeliği söylerken şarkılar
yüreğe işleyen adım adım

alaz cana sığmıyor
anladım

ah yaşamın dibine vuran aydınlığım
ki sarmalardı yorgun nefesleri
evreni şefkatle karşılardı

bir siyahın şaşkınıyım
bağışla rüzgâr